Krzysztof Wirpsza – Laboratorium Wyobraźni. Warsztaty żywiołowej ekspresji

Nazywam się Krzysztof Wirpsza i prowadzę autorskie warsztaty dla młodzieży - Laboratorium Wyobraźni.

Są to warsztaty oparte na improwizacji, wyobraźni i spontaniczności wypowiedzi. Uczestnicy komunikują to, co się akurat pojawia — bez przygotowania. Nawet najbardziej absurdalne wypowiedzi traktowane są zupełnie serio.

To nie jest "szkolenie" w klasycznym sensie. To uruchomienie czegoś, co już w nas jest — tylko niełatwo to wyrazić. Coś w rodzaju  naturalnej spontaniczności, którą mieliśmy jako dzieci. Kiedy uda się to wyrazić, powstaje zaskakująco dużo: ożywienie, pewność siebie, naturalne zaciekawienie i chęć interakcji.

Przyjęcie tego co się akurat pojawia za główną wytyczną, właściwie anuluje problem nieśmiałości. Nie trzeba „dobrze wypaść”. Po prostu — nie ma czego „zepsuć”.

---

O mnie i o tym co robię

Jestem nauczycielem z przygotowaniem pedagogicznym. Od ponad 20 lat pracuję z ludźmi — indywidualnie i w grupie. Zaczynałem od nauczania języka obcego, z czasem przesuwając się w stronę rozwoju dynamiki interakcji. Obecnie jestem kimś, kto uruchamia w młodych ludziach ich naturalną, spontaniczną pewność siebie. Określam to jako apetyt na życie.

Apetyt na życie to inaczej żywiołowość dziecka tracona w procesie socjalizacji.

Zaniedbywanie apetytu w dorosłości prowadzi do „wycięcia z życia”. Przywrócenie go zwiększa pewność siebie, poprawia funkcjonowanie społeczne, ułatwia relacje. Chętniej uczestniczysz w życiu przez decyzje i wybory - nawet te trudne.

UWAGA. Apetyt to mieszanka zachowań „sympatycznych” i „nieco wrednych”, które tym niemniej mają wspólną cechę: stajesz się wyrazisty. To bezpośredniość, która nikogo nie obraża. Ale też jednocześnie jasno zaznacza: „Tu jestem i nie zamierzam udawać, że nie”.

---

Jak wyglądają warsztaty

Warsztaty prowadzę ja - Krzysztof Wirpsza - czasem w asyście dodatkowej osoby. Uczestnicy pracują w parach i małych grupach. Mówią bez przygotowania, reagują na siebie, wchodzą w role — często absurdalne.

Nie starają się „zadziałać zgodnie z wytycznymi” (np. "improwizować", "grać role", "być bardziej spontanicznym", etc).. Po prostu bawią się tym, co w danej chwili się pojawia.

Z tego dopiero, niejako "w praniu", powstaje:

• spontaniczna wypowiedź
• barwność
• zaciekawienie
• naturalna pewność siebie

---

Absurd i sens

Praca przebiega w dwóch kierunkach:

1. Absurdalna improwizacja – inaczej: bajdurzenie od rzeczy, plecenie trzy-po-trzy, nonsens w natarciu

2. Sensowna improwizacja – tworzenie sensownej całości (np. scenki) na bazie przypadkowych elementów

Absurd:

• rozluźnia
• uruchamia wyobraźnię
• pozwala mówić bez myślenia „co na to inni”

Sens:

• porządkuje wypowiedź
• pozwala budować ciąg myśli
• nadaje kierunek temu, co się pojawia

Co jest ważne

• brak oceniania
• brak porównań
• brak „jednego właściwego sposobu”

Centrum pozostaje rozproszone — uczestnicy pracują między sobą, a nie „na polecenie prowadzącego”.

Dla kogo

Młodzież 10–18 lat. Grupy 8–18 osób.

Warsztaty mogą mieć formę jednorazowego spotkania (ok. 3 godziny) lub cyklu. Cykle prowadzone są stacjonarnie — głównie w Olsztynie i regionie (Ostróda, Iława, Elbląg), z możliwością wyjazdów w okolice.

---

To jest proste w założeniu, ale daje bardzo konkretny efekt. Młody człowiek zaczyna czuć się pewniej w życiu. Nie unika go. Sprawia mu ono przyjemność.

Krzysztof Wirpsza

---