Laboratorium Wyobraźni - Krzysztof Wirpsza

Nazywam się Krzysztof Wirpsza. To, co tutaj piszę, jest częścią projektu warsztatów „Laboratorium Wyobraźni” jaki stworzyłem. Projekt kieruję do młodzieży, pod hasłem: żywiołowa ekspresja - obudź inicjatywę . Odnoszę się w nim do idei żywiołowej ekspresj i, czyli zdolności przekładania tego, co naprawdę nas porusza, na działanie — w warunkach niepewności i chaosu. W tekście (w sumie czteroodcinkowym) ilustruję istotę żywiołowej ekspresji na przykładzie pewnej mojej historii z młodości. Zapraszam na pierwszą część - wprowadzenie w temat. O młodości z przytupem Zaczęło się tak. Lata temu przyjechałem do Włoch na projekt teatralny dla instruktorów młodzieży z różnych krajów Europy. Obóz organizowała International Synergy Group — sieć ludzi i organizacji młodzieżowych, zajmujących się edukacją pozaformalną i rozwojem przez doświadczenie. My, uczestnicy, sami byliśmy wtedy młodzieżą. Taką trochę starszą – młodymi dorosłymi. No, ale wciąż młodzieżą. I, jak to z młodzieżą bywa, życie ...

Słowo „ wyobraźnia”  ma w polskim języku dziwny status. Z jednej strony brzmi pozytywnie. Szlachetnie. Artystycznie. Z drugiej — bardzo często budzi skojarzenia nie do końca praktyczne. Kiedy słyszymy słowo „ wyobraźnia” , wielu z nas myśli o konkretnym typie człowieka. O artyście. Pisarzu. Reżyserze. Autorze książek, filmów i spektakli. Kimś, kto tworzy światy. I nie ma w tym nic złego. Przeciwnie. Większość z nas lubi kino. Czyta książki. Chodzi do teatru. Chętnie słucha ludzi, którzy potrafią opowiadać historie i tworzyć rzeczy piękne. Problem polega na czymś innym. Większość z nas wcale nie planuje zostać kimś takim. "Pan poeta, pan poeta?" Coś nie bardzo nam się tęskni za Olimpem. Mamy własne życie. Cokolwiek bardziej, nazwijmy to,  real ne .  Pracę. Dzieci. Rachunki. Zakupy. Terminy. Zmęczenie. Całą logistykę codzienności. To znaczy teoretycznie tak, oczywiście. Możemy podziwiać. Możemy nawet zazdrościć, bo przecież zazdrościć ...

  Chciałbym nawiązać dziś do szerszego kontekstu kulturowego, w jaki wpisują się moje warsztaty dla młodzieży (patrz:  Krzysztof Wirpsza – Laboratorium Wyobraźni ) . Treść warsztatów odzwierciedla specyficzną wrażliwość, której bardzo charakterystycznym przykładem jest zjawisko znane w USA jako Meow Wolf . To koncepcja z pogranicza sztuki immersyjnej, psychodelicznego parku eksploracji, teatru środowiskowego, escape roomu, instalacji artystycznej, sci-fi worldbuildingu i alternatywnej kontrkultury DIY. I nie, nie chodzi o jakiś konkretny projekt  Meow Wolf , bo jest ich wiele. I też nie rzecz w tym, że kopiuję ich styl. Mówimy tu raczej o pewnym sposobie przeżywania rzeczywistości — rozpoznawalnym na międzynarodowej scenie od lat — mniej linearnym, mniej nastawionym na „poprawny sens”, a bardziej na doświadczenie i eksplorację. Sedno tego zjawiska polega na kilku rzeczach jednocześnie. Immersja zamiast obserwacji Nie „oglądasz” czegoś z dystansu, tylko jesteś...

Nazywam się Krzysztof Wirpsza i pracuję z młodzieżą nad  odwagą mówienia własnym głosem . Prowadzę warsztaty  "Laboratorium Wyobraźni", skupiające się właśnie na tym -   -  jak sprawić  żeby Ci się chciało  - żebyś się interesował   - żebyś miał coś do powiedzenia  - i żebyś wierzył, że warto to powiedzieć (nawet jeśli Cię początkowo nie zrozumieją). Nie, nie ma to nic wspólnego z nauką szkolną, i powyższe stwierdzenia nie są w sensie nauki szkolnej. Są w sensie chęci życia , wypieków na  twarzy, radości posiadania własnego zdania . Kluczem do tego jest szczery wygłup. Zaraz, co, jak? Wygłup? Wygłup k ojarzy się z czymś płytkim, rozpraszającym. „Niepoważnym”. A jednak - ma też inną stronę.  Jeżeli jesteś gotowy się wygłupić , zazwyczaj oznacza to także gotowość do podjęcia działań . "Rrrraz kozie śmierć!" Każda prawdziwa inicjatywa - to również ryzyko wygłupu  ( l ęk przed wygłupem - blokuje większość inicjatyw). ...

Na moich warsztatach (Krzysztof Wirpsza - Laboratorium Wyobraźni) pobudzona zostaje pewna szczególna cecha, w dużej mierze odpowiedzialna za efektywne wejście w życie dorosłe. Nazywam ją - apetytem na życie. Często warsztaty dla młodzieży określa się jako „animacja”. Animator, inaczej prowadzący, to ktoś kto „rozkręca”, pobudza, daje energię. Trochę jak DJ —  tworzy wydarzenie, podkręca atmosferę, dostarcza bodźców. To działa. Ale działa z zewnątrz. „Apetyt na życie” to coś zupełnie innego. Nie jest wydarzeniem. Nie jest „imprezą”. Nie pojawia się dlatego, że ktoś dostarczył odpowiedni impuls, zrobił „klimat” albo dał „kopa”. Nie jest efektem stymulacji. Pojawia się, gdy człowiek zaczyna być naprawdę zainteresowany tym, co robi. Gdy pojawia się naturalna chęć sprawdzenia czegoś, wejścia w to, zobaczenia „co się stanie”. I gdy wraca coś bardzo prostego: ciekawość. To jest ten moment, kiedy nie trzeba już nikogo „animować”. Uczestnik widzi, że może sam coś lubić, i sam chcieć...

Nazywam się Krzysztof Wirpsza i prowadzę autorskie warsztaty dla młodzieży - Laboratorium Wyobraźni. Są to warsztaty oparte na improwizacji, wyobraźni i spontaniczności wypowiedzi. Uczestnicy komunikują to, co się akurat pojawia — bez przygotowania. Nawet najbardziej absurdalne wypowiedzi traktowane są zupełnie serio. To nie jest "szkolenie" w klasycznym sensie. To uruchomienie czegoś, co już w nas jest — tylko niełatwo to wyrazić. Coś w rodzaju   naturalnej spontaniczności, którą mieliśmy jako dzieci .  Kiedy uda się to wyrazić, powstaje zaskakująco dużo: ożywienie, pewność siebie, naturalne zaciekawienie i chęć interakcji. Przyjęcie tego co się akurat pojawia za główną wytyczną, właściwie anuluje problem nieśmiałości. Nie trzeba „dobrze wypaść”. Po prostu — nie ma czego „zepsuć”. O mnie i o tym co robię Jestem nauczycielem z przygotowaniem pedagogicznym. Od ponad 20 lat pracuję z ludźmi — indywidualnie i w grupie. Zaczynałem od nauczania języka obcego, z czasem prze...